حماسه 9دی

حماسه 9دی

«و اتقوا فتنة لا تصیبن الذین ظلموا منکم خاصة و اعلموا ان الله شدید العقاب » (سوره انفال - آیه 25)

پروا کنید از فتنه ای که چون درگیرد، تنها به ستمکارانتان نمی رسد (بلکه به خاطر سکوت، دامنگیر همگان می شود) و بدانید که خداوند سخت کیفر است.

 ۹دی تجلی بصیرت و فتح الفتوحی برای نظام جمهوری اسلامی و مرهمی برای زخم های کهنه این ملت بود.

در ۹دی چهره پلید نفاق نمایانگر شد و گرگ صفتان خط خود را از مردم جدا کردند.

ای گر گ صفتان و ای کسانی که هیچ بویی از مهر و ولای علی (سید علی) نبرده اید شما بودید که باعث شدید امام ما ندای این عمار را بر زبان جاری کند .

به شما می گوییم که مطمئن باشید که هنوز ترنمی از خون سرخ شهدا در رگ های ما جاری است .

مطمئن باشید تا زمانی که بر دلمان مهر ولایت زده ایم تا آخر ایستاده ایم .

خونم به جوش آمد...........از بی وجدانی شما ...مثلا خواص

ای بی انصافانی که مصداق آیه "صم بکم عمی"هستید چرا این قدر دل نائب مهدی را خون می کنید؟

چرا دلش را شکستید ؟

اما این را بدانید که کار شما یک بار دیگر ۲۲بهمن ۵۷ را برای این ملت زنده کرد وملت بیش از پیش وحدت خود را تحکیم نمودندو پیمانی را که با رهبرشان بسته بودند امضا کردند.

رهبرا...

اینان را به مهدی فاطمه واگذار کن

بدان که ما همه سر باز تو هستیم وتا آخر ایستاده ایم

عشق یعنی لافتی الا علی

عشق یعنی رهبرم سید علی

پاینده باشی رهبر فرزانه ام

9 دي و مشروعيت افزايي سياسي

به نقل از روابط عمومی شورای فرهنگ عمومی کشور، شورای فرهنگ عمومی کشور در جلسه 521 مورخ بیست و دوم دی ماه 1388، روز نهم دی ماه را براساس حماسه بزرگ حضور عظیم و تعیین کننده ملت مؤمن، با بصیرت و با غیرت ایران در راهپیمایی سراسری که حرکتی جاودان را در تاریخ انقلاب اسلامی به نمایش گذاشت، «روز پیوند عاشورایی امام و امت» نام گذاری کرد.

شورای عالی انقلاب فرهنگی بر اساس مصوبه سال 1372، مسئولیت نام گذاری روزهای خاص را به شورای فرهنگ عمومی واگذار کرده است که پس از تصویب از سوی این شورا، برای تأیید نهایی به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارایه می شود.

پس از خنثي سازي فتنه عميقي كه بعد از انتخابات رياست جمهوري در كشورمان روي داد، يكي از سوالات مهمي كه بار ديگر در افهام مردم و رسانه هاي گروهي (به ويژه افراد و رسانه هاي دگرانديش) مجال طرح مجدد پيدا كرد؛ پرسش از بحث اساسي «مشروعيت سياسي» و تأثير مشاركت مردمي در افزايش آن با توجه به حضور خودجوش و خيره كننده مردم در راه پيمايي 9 دي 1388 در پي اهانت به مقدسات مردم در عاشوراي همان سال(5 دي 88) مي باشد. به طور مشخص سوال اين است كه حضور مردم در تظاهرات 9دي، در مشروعيت سياسي نظام اسلامي ايران چه تأثيري داشت؟
تأملي در مفهوم مشروعيت
نظر به اهميت مبحث مشروعيت سياسي، گفتگو درباره اين مقوله، تاريخ و حياتي به درازاي زندگي اجتماعي: سياسي انسان دارد. چون تداوم و ثبات نظم اجتماعي در گرو توضيح هنجاري آمريت و اطاعت سياسي است. از اين رو، همه نظامهاي سياسي، علي رغم شكل، ماهيت، نوع رژيم و مباني و منشأ حاكميت و مشروعيت، نياز به مشروعيت دارند.
در ادبيات علوم سياسي، مشروعيت سياسي(legitimacy ) بيان كننده رابطه ميان افراد جامعه و قدرت سياسي است. (1) نظامهاي سياسي براي مشروع جلوه دادن سلطه و حكمراني خود به دلايل و ابزار متفاوتي دست مي يازند تا از يك سو سلطه سياسي موجود را موجه جلوه داده و از ديگر سو با آگاه نمودن افراد از چنين حقانيتي موجبات اطاعت سياسي آنان را فراهم نمايند. پس مي توان گفت، مشروعيت سياسي، عقلاني شدن قدرت سياسي و تبديل آن به اقتدار سياسي است و رابطه اي اساسي ميان سلطه مشروع و مشروعيت سياسي وجود دارد. (2) برخي نيز مشروعيت سياسي را با كارآمد بودن نظام سياسي يكسان مي دانند و معتقدند كه مشروعيت ريشه در چگونگي انجام كار، ويژگي ها و وظايف دولت دارد. برخي ديگر آن را با « قانوني» و «طبق قانون» بودن يكي پنداشته اند. (3) بر اساس استدلال ماكس وبر، مشروعيت معطوف به باور و رضايت است و از شهروندان اطاعت سياسي مي طلبد. وي با ملاحظه منابع مشروعيت به سه نوع مشروعيت يعني سنتي، قانوني و كاريزماتيك اشاره دارد. (4)
اما بر اساس تعاليم شريعت، منبع حقانيت و مشروعيت، خداوند يكتا است زيرا حاكم مطلق برجهان و انسان است. حكمراني نيز مخصوص اوست و هيچ فردي حق فرمانروايي و اجبار افراد بشر به فرمانبرداري را ندارد.(5) از اين رو پذيرش هر حاكميتي جز او به منزله شرك است. با اين وصف، خداوند خلافت و حكومت را به انسانها تفويض نمود و انسان خليفه خداوند بر زمين شد و بدين شيوه حاكميت الهي بوسيله انسان در دنيا تجلي و عينيت يافت.(6)
9 دي؛ تحكيم مشروعيت الهي و افزايش مقبوليت مردمي نظام اسلامي
پس از تبيين اجمالي از تعاريف و تمايزات مفهوم مشروعيت سياسي، مي توان گفت اقبال، مشاركت و حضور مردم از اول انقلاب در صحنه هاي مختلف آن از سرمايه هاي اصلي نظام اسلامي بوده است؛ البته نه اينكه مردم هم به لحاظ مفهومي مثل خيلي از درس خوانده هاي دانشگاهي اين مفهوم را با معناي غربي آن دچار خلط بحث نمايند، بلكه مردم فهيم و با بصيرت ايران اسلامي ضمن پذيرش مشروعيت الهي نظام اسلامي، خودشان را صاحبان اصلي انقلاب و نظام مي دانند و لذا با حضور خود موجب تحقق عملي حكومت اسلامي مطابق گفتمان ديني هستند.
از اين رو، حضور مردم در خيابان هاي تهران پس از توهين به مقدسات آنها در عاشورا چون به خاطر تحكيم و تثبيت ارزش هاي ديني است، نه تنها بعد مشروعيتي نظام را از جنبه مقبوليت تقويت مي كند بلكه موجب افزايش مشروعيت الهي نظام؛ هم در دلهاي پاك انسان هاي حاضر در صحنه دفاع از انقلاب مي شود و هم به تعميم و تثبيت هرچه بيشتر آن در قلوب ديگر انسان هايي كه انقلاب ما را الگوي عملي مبارزه با زورگويي كرده اند، كمك مي نمايد. لذا حضور مردم در 9 دي فقط يك راه پيمايي نبود، بلكه يك رفراندوم ملي تمام معنا بود كه با اين رفراندوم مردم اعلام كردند همچنان مدافع نظام و جايگاه رهبري هستند و هر جريان و شخصيتي را نيز تنها با همين دو ملاك مي سنجند. به گونه اي كه اگر مسئولان هم در برخورد با سران جريان نفاق كوتاهي كنند مردم وارد صحنه شده و از كيان نظام و رهبري دفاع خواهند كرد.
مقام معظم رهبري در ديداري كه با مردم قم در سالگرد قيام 19 دي سال گذشته داشتند، ضمن تشريح ابعاد عظيم 19دي 1356 از جمله بصيرت، موقع شناسي، دشمن شناسي، جاهدت و فداكاري، در فرازي از بياناتشان در خصوص ماندگاري و همانندسازي حماسه بزرگ ملت ايران در 9 دي 1388 به 19دي فرمودند:
«مطمئن باشيد كه روز نهم دي امسال هم در تاريخ ماند؛ اين هم يك روز متمايزي شد. شايد به يك معنا بشود گفت كه در شرايط كنوني - كه شرايط غبارآلودگي فضاست - اين حركت مردم اهميت مضاعفي داشت؛ كار بزرگي بود. هرچه انسان در اطراف اين قضايا فكر مي كند، دست خداي متعال را، دست قدرت را، روح ولايت را، روح حسين بن علي (عليه السلام) را مي بيند. اين كارها، كارهايي نيست كه با اراده امثال ما انجام بگيرد؛ اين كار خداست، اين دست قدرت الهي است...»
مسئولين كشور بحمدالله چشمشان هم باز است، مي بينند؛ مي بينند مردم در چه جهتي دارند حركت مي كنند. حجت بر همه تمام شده است. حركت عظيم روز چهارشنبه نهم دي ماه حجت را بر همه تمام كرد. مسئولان قوه مجريه، مسئولان قوه مقننه، مسئولان قوه قضائيه، دستگاه هاي گوناگون، همه مي دانند كه مردم در صحنه اند و چه مي خواهند. دستگاه ها بايد وظايفشان را انجام بدهند...
بزرگترين ثروت براي يك نظام همين است كه مردم پشت سرش باشند. آمدند به اصطلاح خواستند اين حركت مردمي را خراب كنند؛ گفتند راه پيمايي حكومتي! بي عقلها نفهميدند كه با اين حرف دارند حكومت را تعريف مي كنند؛ دارند از حكومت تمجيد مي كنند. اين چه حكومتي است كه در ظرف دو روز - روز عاشورا (يكشنبه) آن خباثتها را راه انداختند، روز چهارشنبه اين حركت عظيم راه افتاد : مي تواند يك چنين بسيج عظيم ملي را در سرتاسر كشور بكند؟»